Hoe voorkom je een mis-hire? Het begint met een betere role fit
Tien jaar geleden werd een succesvolle CEO vaak gekenmerkt door diepgaande sectorkennis, een sterk netwerk en bewezen ervaring binnen een specifieke markt. Vandaag zien we dat die eigenschappen nog steeds waardevol zijn, maar niet langer voldoende zijn om organisaties succesvol door een steeds complexere werkelijkheid te leiden.
De snelheid waarmee technologie, geopolitieke ontwikkelingen, duurzaamheidseisen en veranderende arbeidsmarkten elkaar opvolgen, vraagt om een nieuw type bestuurder. De vraag is niet langer wie de meeste ervaring heeft, maar wie het beste kan omgaan met voortdurende verandering.
Waar organisaties vroeger konden bouwen op voorspelbaarheid, opereren zij nu in een omgeving waarin onzekerheid de norm is geworden. Strategische plannen hebben een kortere houdbaarheid en markten kunnen binnen enkele jaren fundamenteel veranderen.
De bestuurder van 2030 moet daarom minder gericht zijn op controle en meer op wendbaarheid. Niet alle antwoorden hebben, maar de juiste vragen stellen. Niet sturen op zekerheid, maar op richting.
Dit betekent ook dat leiderschap steeds meer verschuift van individuele expertise naar het vermogen om collectieve intelligentie binnen organisaties te benutten.
In executive search zien we regelmatig dat organisaties nog sterk selecteren op eigenschappen die historisch succesvol waren.
Denk aan:
Hoewel deze kwaliteiten waardevol kunnen zijn, bieden ze geen garantie voor toekomstig succes.
Sterker nog: soms vormen ze juist een risico. Leiders die te sterk vertrouwen op eerdere successen kunnen moeite hebben om nieuwe ontwikkelingen tijdig te herkennen of bestaande aannames ter discussie te stellen.
Steeds vaker zoeken organisaties naar leiders die kunnen leren, schakelen en vernieuwen.
De adaptieve bestuurder beschikt over drie belangrijke kenmerken:
Actief op zoek gaan naar nieuwe inzichten, perspectieven en ontwikkelingen.
In staat zijn om strategieën aan te passen wanneer omstandigheden daarom vragen.
Het vermogen om bestaande overtuigingen en besluitvorming kritisch te evalueren.
Deze eigenschappen maken leiders niet alleen effectiever tijdens veranderingen, maar vergroten ook de innovatiekracht van de organisatie.
Een bestuurder hoeft niet langer de grootste inhoudelijke expert in de ruimte te zijn. Sterker nog: in veel gevallen is dat onmogelijk.

De belangrijkste taak van leiders wordt het verbinden van kennis, mensen en perspectieven. Dat vraagt om strategische nieuwsgierigheid: het vermogen om buiten de eigen sector, expertise of ervaring te kijken.
Juist daarom zien we steeds vaker succesvolle bestuurders die hun carrière hebben opgebouwd in verschillende industrieën en contexten.
Bij het selecteren van leiders is het verleidelijk om te zoeken naar iemand die exact hetzelfde al eens heeft gedaan. Toch ligt de grootste waarde vaak bij kandidaten die aantoonbaar kunnen leren, transformeren en vernieuwen.
De beste bestuurder voor vandaag is niet automatisch de beste bestuurder voor morgen.
De vraag voor raden van bestuur, toezichthouders en aandeelhouders is daarom niet alleen: Heeft deze kandidaat de juiste ervaring?
Maar vooral:
Heeft deze leider het vermogen om zich aan te passen aan een toekomst die we vandaag nog niet volledig kunnen voorspellen?